Voor Hetty

Twee handen aan een ragdun touw

de dunne draad des levens

daar had jij je aan vastgeklemd

hopend, wachtend en onwetend

hopend dat het goed zou gaan

vechtend voor je leven

onwetend dat de tand des tijds

je touw had doorgevreten.

Toen kwam jouw eind

jouw touwtje brak

het einde van het bestaan

en toen ben je heel stilletjes,

maar trots

van ons heen gegaan.